• تماس با ما: 09121140274
  • ایمیل به ما: info@barpayasaz.com
پی ریزی ساختمان

عملیات پایدار سازی گود

عملیات پایدار سازی گود عملیاتی بسیار حساسی است که در ساختمان سازی انجام می شود و شامل روش های مختلفی است. در تمام روش ها بسته به نوع و مقتضیات طراحی عضوی نقش دیوار حائل را ایفا می کند. عملیات پایدار سازی گود بسته به بزرگی و بلندی ساختمان سنگین تر خواهد بود. اجرای مراحل پایدار سازی گود نیازمند سطح بالایی از تخصص و تجربه پیمانکار ها و مجری های طرح می باشد.

پی ریزی

انواع روش های گود برداری در عملیات پایدار سازی گود

 

  • در این روش با تسلیح برجای توده خاک و یا نصب کردن میلگرد های فولادی (Nails) در یک سطح شیبدار و محل گودبرداری با فاصله های نزدیک به هم عملیات پایدار سازی انجام می شود.
    عموما" میلگرد ها را درون گمانه های حفاری شده بر دیوار خاکی فرو میبرند و با کمک دوغاب از خوردگی میلگرد ها جلوگیری کرده و انتقال نیرو ها بین خاک و میلگرد بهتر انجام می گیرد.
    روش نیلینگ مقطعی مسلح پایدار با توانایی نگهداری خاک پشت خود را ایجاد می نماید.

    نیلینگ

     

  • این روش مشابهت بالایی نیز با روش میخکوبی یا همان نیلینگ دارد که البته تفاوت آن ها در اعمال نیروی پس تنیدگی برای المان تسلیح است. مراحل اجرایی روش انکراژ که مشابه روش نیلینگ است عبارتند از:

    • خاکبرداری مقطعی
    • حفاری گمانه ها
    • نصب میلگرد تسلیح
    • تزریق دوغاب سیمان (در بخشی از طول گمانه)
    • بتن پاشی
    • نصب صفحه سر نیل و مهره

    بعد از گذشت زمان مناسب برای عمل آوری دوغاب سیمان، با نصب پایه جک، جک کششی و نیروسنج، نیروی پس تنیدگی تا مقدار مورد نظر طراحی به میلگرد تسلیح و دوغاب اطراف آن اعمال می گردد.

    انکراژ

     

  • روش دیگر پايدارسازي گود روش اجراي شمع (piling) است طی این روش در فاصله های مشخصی از هم، شمع هایی اجرا می شوند که مي توانند از انواع مختلف مصالح سازه اي نظير فولاد ،بتن و چوب باشند. البته می توان شمع های بتني را به شکل پيش ساخته يا درجا اجرا نمود.
    در این روش، شمع ها فشار جانبي خاك را به شکل تير های يكسر گيردار تحمل مي نمایند. طول گيرداری لازم در قسمت انتهای هر شمع  حدود 0.3h می باشد. عملیات گود برداری بعد از اجرای شمع ها انجام می شود. طی عملیات گود برداری در صورت نیاز شمع ها را در امتداد ديواره گود مهاربندي می کنند.

  • برای مناطق شهری مناسب ترین متداول ترین روش اجرای سازه نگهبان روش truss construction است. اجرای این روش در عین سادگی نياز به تجهيزات و تخصص بالايي نداشته و قابليت انعطاف اجرایی بالایی در شرايط مختلف دارد.

    این روش از روش های پایدارسازی گود های نیمه عمیق است و طی آن فشار خاک وارد بر دیواره گود به کمک اعضای افقی و مورب به کف گود انتقال می یابد. همچنین می توان اعضای قائم را به شکل فلزی یا بتنی انتخاب نمود اما عموما" اعضای افقی و مورب خرپا فلزی ساخته می­ شوند.

    خرپا

     

  • این روش از سری روش های پایداری موقت در عملیات پایداری گود برداری است که جهت نگهداری و حفاظت جداره‌ های ایجاد شده از گود برداری و جلوگیری از تغییر مکان ‌های جانبی در گودهایی با عرض کم در مکان های شهری استفاده می شود.

    همچنین این روش پایداری برای گود های با عرض کم مناسب و اقتصادی است.

    روش مهار متقابل (Reciprocal Support) شباهت ‌هایی بالایی با روش سازه نگهبان خرپایی دارد.

     

  • روشی جدید برای پایدار سازی گود است. در این روش امکان اجرای همزمان طبقات روی زمین همراه با پیشروی به تراز زیر پی و انجام عملیات خاکبرداری امکان پذیر می باشد.

    در روش تاپ دان همزمان بخش روی سازه که بالاتر از ســطح زمین است همزمان با پیشروی به طبقات زیرزمین و اجرای عملیات گودبرداری انجام می‌شود.

  • عملیات پایدار سازی گود در این روش به صورت پیش ساخته و پس کشیده اجرا می شود. طی روش دیوار دیافراگمی ابتدا حفر را با استفاده از دستگاه های حفاری ویژه محل دیوار نگهبان انجام می شود. همزمان محل حفر شده را به جهت جلوگیری از ریزش خاک با گل بنتونیت و سیمان پر می نمایند.

    سپس قفسه پیش ساخت آرماتور های دیوار نگهبان را، در داخل محلی حفاری قرار می دهند. در وهله بعد بتن ریزی دیوار ها انجام می شود.

اجرای عملیات خاکی

اجرای عملیات خاکی

عملیات پایدار سازی

عملیات پایدار سازی

مطالعات مهندسی ژئوتکنیک

مطالعات مهندسی ژئوتکنیک

مطالعات و کنترل کیفی

مطالعات و کنترل کیفی

پروژه های اخیر

 

مطالعات مهندسی ژئوتکنیک

مطالعات مهندسی ژئوتکنیک از شاخه های تخصصی مهندسی عمران بوده که با هدف تعیین  خواص مهندسی سنگ، خاک و نوع و نحوه اندرکنش آن ها مورد بحث و گفتگو قرار می گیرد.

مطالعات مهندسی ژئوتکنیک و زمین شناسی در اصل پیش از هر اقدامی جهت طراحی، ساخت و ... در سازه های عمرانی و صنعتی انجام می پذیرد. که طی آن با کسب اطلاعاتی درباره ویژگی ­های مهندسی و فیزیکی خاک منطقه، می توان اطلاعات اولیه کافی برای برآورد­های اقتصادی ارائه طرح­ های پیشنهادی در پروژه­ ها را سنجید. این مطالعات حتما" باید توسط افراد متخصص همراه با مهندسین ژئوتکنیک و زمین شناسان گرد­آوری گردد.

می توان اهداف انجام مطالعات ژئوتکنیک یا همان مطالعات ساختگاه را تعیین متغیرهای مورد نظر به منظور موارد ذیل برای انسان و محیط دانست:

1-طراحی:

  • شالوده
  • زیرساخت ها
  • سازه های زیرزمینی

2- تخمین ریسک های:

  • ژئوتکنیکی
  • زیست محیطی
  • هیدروژئولوژیکی
  • ژئولوژیکی

با انجام اینگونه مطالعات در پروژه های ساختمانی می توان به ایمنی بالاتر و عملکرد بهینه دست یافت.

 

ژئوتکنیک چیست؟

دانشی است که به مهندسین اطلاعاتی درباره محیط مکانیکی زمین شناسى و عملکرد آن می دهد. در واقع این دانش به اطلاعات تکنیکی ای که مربوط به زمین می شود می پردازد.

اطلاعات تولید شده حاصل از این علم در مواردی چون برنامه ‌ریزی، اکتشاف، طراحی و ساخت و بهره ‌برداری از سازه ‌های مهندسی و اجرای پروژه ‌های عمرانی و معدنی به ‌کار رفته و ایمنی و کارایی آن‌ ها را تضمین کرده و افزایش می‌ دهد.

این اطلاعات شامل دامنه گسترده ‌ای از داده‌ ها در زمینه‌ های زیر می شود:

  • مکانیک خاک
  • مکانیک سنگ
  • منابع آب
  • لرزه خیزی
  • زمین شناسی مهندسی
  • زیست‌ محیطی

 

تفاوت دانش ژئوتکنیک با ژئومکانیک 

در علم ژئوتکنیک رفتار مهندسى سنگ ها و خاک ها در محل اجراى طرح مورد بررسی قرار و پس از آن راه حل مناسب جهت بهسازی شرایط زمین در محل اجرا ارائه داده می شود، اما در علم ژئومکانیک این رفتار خاک و سنگ در آزمایشگاه مورد مطالعه و بررسی قرار می گیرد.

داده های ژئوتکنیکی ممکن است به صورت خام باشد و یا داده هایى باشند که تعبیر و تفسیر شوند.

 

هدف های انجام مطالعات ژئوتکنیک و آزمایشات ناشی از آن

  • شناسایی لایه های تحت الارضی
  • تعیین ویژگی های فیزیکی و مکانیکی آن ها
  • تعیین نوع پی و عمق استقرار آن
  • تعیین ظرفیت باربری پی
  • تعیین ضریب عکس العمل خاک زیر پی جهت طراحی سازه ای پی
  • طبقه بندی نوع زمین بر اساس آیین نامه ۲۸۰۰ ایران
  • تعیین نوع سیمان مصرفی در بتن پی
  • بررسی وضعیت آب زیر زمینی
  • ارائه توصیه های فنی پی سازی
  • مطالعه زمین شناسی و لرزه خیزی عمومی محدوده مورد مطالعه در حد اطلاعات و آمار

 

تمام این مراحل و آزمایش ها باید پیش از آغاز انجام یک پروژه در زمین انجام شود.

 

مراحل مطالعات مهندسی ژئوتکنیک ساختمان مسکونی

در ادامه مواردی که طی یک گزارش مطالعات ژئوتکنیک و مکانیک خاک در یک پروژه مسکونی، صورت می گیرد را به ترتیب اعلام می داریم:

  1. جمع آوری اطلاعاتی در مورد سنگ بستر منطقه، سازند های موجود
  2. جمع آوری اطلاعاتی درباره زمین لرزه های تاریخی و تعیین موقعیت مکانی و زمانی آن ها
  3. مطالعه زمین لرزه های دستگاهی منطقه مورد نظر
  4. استفاده از ساز و کار کانونی زمین لرزه ها 
  5. تعیین زمین ساختگاه از لحاظ نوع خاک و سنگ
  6. تعیین مشخصات و فواصل گسل های موجود در نزدیکی پروژه 
  7. انجام طبقه بندی نوع زمین
  8. انجام مطالعات صحرایی و انجام آزمایش هایی همچون نفوذ استاندارد، آزمایش دانسیته درجا، آزمایش بارگذاری صفحه ای و نیز آزمایش برش مستقیم درجا
  9. لحاظ کردن ساختمان ها و تاسیسات موجود در اطراف پروژه
  10. تعیین عمق مناسب گمانه ها 
  11. طبقه بندی خاک های زیر سطحی و مشخص کردن خصوصیات مکانیکی، فیزیکی و شیمیایی خاک
  12. در آزمایشگاه آزمایش های مربوطه بر روی نمونه خاک پروژه انجام می پذیرد.
  13. بررسی مطالعات و آزمایشات صورت گرفته و تعیین مشخصات ژئوتکنیک خاک برای محاسبه ظرفیت باربری خاک 
  14. بررسی پتانسیل وجود خاک های مسئله دار در محدوده مورد مطالعه

 

هزینه انجام مطالعات مهندسی ژئوتکنیک

هزینه لازم برای این انجام این مطالعات تنها بخش جزئی از کل پروژه را شامل می­ شود و اما حذف این مطالعات باعث به وجود آمدن هزینه ­هایی به مراتب بیشتری می­ شود. چراکه در زمان طراحی و ساخت اگر با موارد پیش بینی نشده روبرو شوید نیاز است در طراحی ­های انجام شده بازنگری شده و مجدداً طرح ­های جدیدی جایگزین شوند. که این خود هزینه ای مضاعف است. همچنین در موارد بسیاری توجه نکردن به مطالعات ژئوتکنیک و زمین­ شناسی منجر به ریزش در زمان گود­برداری ­ها یا زمان اجرای سازه­ ها می شده که خسارات مالی و حتی جانی جبران ناپذیری را به همراه خواهد داشت.

به همین دلیل انجام مطالعات ژئوتکنیک قبل از هرگونه اقدام برای اجرای­ پروژه ها، بسیار ضرروری است.

و اما قیمت در مباحث مهندسی پی و خاک، مطالعات ژئوتکنیک بسته به نوع پروژه حدود 1 تا 0.5 درصد از هزینه کل پروژه را در بر می­ گیرد.

 

روش ­های انجام مطالعات ژئوتکنیک

عملیات شناسایی خاک شامل روش ­های مستقیم و غیر مسقیم است.

در روش های مستقیم از روش های ذیل استفاده می شود:

  • حفاری و گمانه ­زنی
  • چاله ­های آزمایش

ودر روش غیر مستقیم از موارد ی که در ادامه به آن اشاره می کنیم برای شناخت منطقه استفاده می ­شود.

  • عکس ­های هوایی
  • عکس های ماهواره­ ای

 

آزمایشگاه ژئوتکنیک و مقاومت مصالح برای مطالعات مهندسی ژئوتکنیک

همانطور که پیش تر اشاره شد، تحلیل رفتار های خاک و آگاهی از پارامترهای خاک محل پروژه پیش از هر اقدام اجرایی برای پروژه، امری مهم حیاتی به حساب می آید. جهت تعیین و بدست آوردن این پارامترها نیاز به مطالعات ژئوتکنیک و آزمایشات مکانیک خاک است.

مطالعات ژئوتکنیک و آزمایشات مکانیک خاک اطلاعات مفيدي را در زمينه های ذیل فراهم مي آورند. 

  • شناسايي و ارزيابي نمونه هاي خاک
  • خواص مهندسي خاک

آزمایشگاه ژئوتکنیک و مکانیک خاک مکانی است که در آن با بهره گیری از امکانات آزمایشگاهی مناسب توانایی انجام مطالعات ژئوتکنیک پروژه های مختلف عمرانی نظیر انواع ساختمانهای تجاری و مسکونی و همچنین نظارت و کنترل کیفی بتن ریزی پروژه های مختلف را دارا می باشد.

در آزمایشگاه ژئوتکنیک برای افزایش قابلیت اطمینان در طراحی انواع سازه ها آزمایشاتی انجام می شود که در نهایت از مقاومت مورد انتظار مصالح در پروژه اطمینان حاصل شود. این آزمایشات عبارتند از:

  • مطالعات ژئوتکنیک، حفاری ماشینی، آزمایشات آزمایشگاهی و صحرائی خاک
  • مطالعات مقاوم سازی و آزمایشات مقاومت مصالح سازه های بنائی، بتنی و فولادی
  • مطالعات ژئوفیزیک و زمین شناسی

 

آزمایش های بارگذاری درجا  در مطالعات مهندسی ژئوتکنیک (In-situ Loading Test)

غیر از آزمایشاتی که در زمان اجرا و کنترل های کیفی صورت می گیرد، آزمایشات بزرگ مقیاسی هم به جهت ارزیابی بهسازی ژئوتکنیکی خاک، به تعداد محدودی انجام می شوند. بعضی از این آزمایش ها که در حیطه علم ژئوتکنیک قرار می گیرد عبارتند از:

  • آزمایش بارگذاری شمع و ریز شمع
  • آزمایش کشش نیل و انکر
  • آزمایش بارگذاری ستون‏ های سنگی و شنی ارتعاشی
  • آزمایش بارگذاری ستون‏ های جت گروت و اختلاط عمیق خاک

 

آزمایش های ژیوفیزیک مربوط به مطالعات مهندسی ژئوتکنیک

در آزمایش های ژئوتکنیک می توان باتوجه به سرعت و سهولت روش‌ های ژئوفیزیکی نسبت به روش های حفاری و هزینه به صرفه تر این روش ها، از آزمایش هایی در ترسیم پروفیل خاک و تفسیر نتایج حاصله استفاده نمود. این آزمایشات عبارتند از:

  • آزمایشات لرزه نگاری درون گمانه ای
  • مطالعات لرزه نگاری در ژئوتکنیک
  • آزمایش GPR
  • آزمایش ژئوالکتریک

 

مطالعات ژئوفیزیک

از دیگر مطالعات مهم دیگر پیش از هر گونه عملیات طراحی و ساخت در پروژه ها انجام می گیرد مطالعات ژئوفیزیک بوده که از شاخه ‌های اصلی علوم زمین به ‌شمار می‌ رود.

علم ژئوفیزیک به دو شاخه زیر تقسیم می شود:

  1. ژئوفیزیک محض (شامل گرایش زلزله‌شناسی)
  2. ژئوفیزیک کاربردی ( با استفاده از روش‌های لرزه‌ای، مغناطیسی، گرانی‌سنجی و الکتریکی به مطالعه کیمّی خواص فیزیکی زمین پرداخته می‌شود)

هرچند امروزه علم ژئوفیزیک شامل فیزیکِ اوزون (اوزونوگرافی) و فیزیکِ اتمسفر (مترولوژی) هم می‌شود.

ژئوفیزیک کاربردی نیز به دو شاخه ذیل تقسیم می‌شود.

  • ژئوفیزیک اکتشافی
  • ژئوفیزیک مهندسی

در یعضی پروژه ها علاوه بر مطالعات ژئوتکنیک، مطالعات ژئوفیزیک نیز انجام می گردد. عموما" روش های ژئوفیزیک در عملیات عمرانی گزینه مناسبی برای عملیات های عمرانی صحرایی است.

 

شاخه‌ ها و گرایش ‌های ژئوفیزیک

  1. زلزله‌شناسی
  2. لرزه‌شناسی یا لرزه‌نگاری
  3. ژئوفیزیک باستان‌شناسی
  4. مغناطیس سنجی
  5. گرانی سنجی
  6. الکترومغناطیس

 

اهداف انجام مطالعات ژئوفیزیک

علاوه  بر مطالعات مهندسی ژئوتکنیک که برای عملیات عمرانی بسیار مفید و الزامی است مطالعات ژئوفیزیک نیز با اهداف مهمی انجام می گیرد که در ادامه به شرح و معرفی آن ها می پردازیم.

  • مشخص کردن وضعیت سازند های زیرزمینی از نظر نوع ساختار و محل قرارگیری
  • تعیین محل قنوات قدیمی و گم شده و مدفون
  • بررسی آب های زیرزمینی درگیر با پروژه و تعیین تراز آب زیرزمینی منطقه و رگه های آبی و مناطق مستعد نفوذ آب
  • وضعیت سنجی زیر سازی جاده ها و خطوط راه آهن و ....
  • تعیین منطقه های مستعد فرو نشست
  • مشخص کردن کانال ها و حفرات زیرزمینی
  • تعیین کردن مناطق نفوذ آب
  • تعیین نمودن مناطق مستعد جهت هدایت آب های درگیر
  • وضعیت سنجی خاک بستر در پروژه های عمرانی و راهسازی
  • تعیین کردن وضعیت خطوط انتقال و تعیین نقاط احتمالی نشت
  • مشخص کردن اندازه خورندگی لایه های زیر زمینی
  • وضعیت سنجی خاک  بستر و روسازی مناطق مهم
  • وضعیت سنجی خطوط پس از وقوع حوادث قهری مانند سیل  و زلزله و ...
  • مشخص کردن وضعیت تونل های شهری و زیرگذر ها و ...

 

مطالعات زمین شناسی و زلزله خیزی و مطالعات ژئوتکنیک لرزه ای

از دیگر مطالعاتی که پیش از اجرای هر پروژه عمرانی باید به آن توجه نمود مطالعات زمین شناسی و زلزله خیزی (لرزه نگاری) است. در واقع لرزه ‌نگاری نوعی از علم زمین شناسی بوده که طی آن در مورد گسترش امواج الاستیک در زمین مطالعه می شود. این علم به عنوان یکی از شاخه‌های ژئوفیزیک شناخته می‌شود.

با استفاده از اطلاعات به دست آمده از امواج الاستیک، می توان بازسازی لایه‌ های درون زمین را انجام داد.

امواج لرزه ‌ای همان امواج صوتی با طیف فرکانس گسترده‌ تر بوده و به دو نوع کلی ذبل طبقه بندی می‌شوند.

1- امواج حجمی (Body waves)

  • امواج فشاری (P-Waves)
  • امواج برشی (S-waves)

2- امواج سطحی (Surface waves)

  • امواج ریلی (Rayleigh waves)
  • امواج لاو (Love waves)

 

انواع آزمایش‌ های لرزه نگاری در مطالعات مهندسی ژئوتکنیک لرزه ای 

  • لرزه ‌نگاری به روش‌ شکست‌ مرزی
  • لرزه‌ نگاریبه روش‌ انعکاسی کم عمق
  • خرد لرزه‌ نگاریPetite – Seismic
  • روش لرزه نگاری درون چاهی (Down Hole)
  • بین گمانه ‌ای(Holeـ Cross)
  • لرزه نگاری انکساری

 

علم لرزه نگاری خود به دو گروه اصلی ذیل  تقسیم می‌گردد:

  • زلزله 
  • نفت

 

امواج زلزله که از نوع امواج صوتی است، که در علم زلزله مورد مطالعه قرار می ‌گیرند. این امواج شامل اطلاعات زیادی از لایه ‌های گوناگون کره زمین هستند که در طی ثبت و رکورد این گونه امواج بدست می ‌آیند.

در شاخه نفت اطلاعات لرزه ‌ای با ایجاد امواج لرزه‌ ای مصنوعی در سطح زمین و دریافت بازتاب این امواج مصنوعی از درون لایه ‌های زیر سطحی به دست می ‌آید.

 

تحلیل خطر لرزه خیزی در مطالعات مهندسی ژئوتکنیک

دلایل ذیل موجب شده است تا در پروژه‌ های عمرانی و بهسازی لرزه ‌ای، تحلیل خطر لرزه ‌ای ساختگاه، مهم و اجتناب ناپذیر شود.

  • شرایط لرزه زمین ساخت
  • تنوع نوع خاک محل قرارگیری سازه
  • تجهیزات مختلف

با توجه به افزایش تعداد رو به رشد پروژه‌ های بهسازی لرزه ‌ای ساختمان‌ ها و شریان‌ های حیاتی کشور نیاز روز افزونی به تحلیل خطر لرزه ‌ای ویژه برای ساختگاه پروژه‌ ها است.

در تحلیل خطر لرزه خیزی با کمک رویکرد احتمالاتی اقدام به بررسی خطر احتمالی زمین لرزه می‌گردد. 

عملیات پایدار سازی گود

عملیات پایدار سازی گود عملیاتی بسیار حساسی است که در ساختمان سازی انجام می شود و شامل روش های مختلفی است. در تمام روش ها بسته به نوع و مقتضیات طراحی عضوی نقش دیوار حائل را ایفا می کند.

عملیات پایدار سازی گود بسته به بزرگی و بلندی ساختمان سنگین تر خواهد بود. اجرای مراحل پایدار سازی گود نیازمند سطح بالایی از تخصص و تجربه پیمانکار ها و مجری های طرح  می باشد.

هر چه ساختمان ها و سازه ها بلندتر می شوند سازندگان بیشتر تلاش می کنند تا فونداسیون و پی سازه ها و ساختمان ها را بیشتر درون زمین و خاک فرو برده و سازه را پایدار تر نمایند. طی این عملیات مهندسین با استفاده از روش های مختلف سعی بر استحکام گود می نمایند که تمامی این مراحل و روش ها را پایدار سازی گود می نامند.

همانطور که اشاره شد در پایدار سازی گود یک عضو به عنوان دیوار حائل و نگهبان عمل می کند که می تواند هر یک از اعضای ذیل باشد:

  • دیوار دیافراگمی
  • شمع های بتنی
  • ستون های تزریق پر فشار (جت گروتینگ) و اختلاط عمقی
  • شمع های نگهبان فلزی
  • سپر یا اعضای مشابه

این دیوار ها هر یک مزایا و محدودیت هایی دارند که به فراخور پروژه ها می توان یک یا تلفیقی از آن ها را استفاده نمود.

نکته قابل توجه این است که

در اجرای گودبرداری انتخاب روش مناسب پایدارسازی گود بسیار حائز اهمیت می باشد. زمانیکه پروژه ساختمان کوچک است نمی توان از روش های گوناگون و متفاوت استفاده نمود، این به دو دلیل امکان پذیر نیست که در این پروژه ها از روش های مختلف استفاده نمود:

  1. شاید اصلا نیازی به پایدارسازی به روش های خاص نباشد
  2. از نظر اقتصادی نیز امکان دارد برای پروژه مقرون به صرفه نباشد.

از این رو تنوع پایدار سازی گود برداری در پروژه های بزرگتر و خاص تر بیشتر بوده و طراحان با استفاده از آنالیزهای خاص نسبت به موارد ذیل بهینه ترین طرح را انتخاب کنند.

  • موقعیت پروژه
  • هزینه های طرح
  • مشخصات خاک محل و محدوده های مجاور گود

 

خدماتی که شرکت های پایدار سازی گود انجام می دهند:

این شرکت ها بسته به منابع و امکاناتی و دانش فنی و تخصصی شان، خدمات گوناگونی را اجرا می نمایند که به طور کلی اهم این خدمات شامل این موارد می گردند.

  • نیلینگ و انکراژ و سازه نگهبان خرپایی
  • مهار متقابل و استرات
  • میکروپایل
  • عملیات خاکی و خاکبرداری
  • خاک مسلح تسمه ‌ای و ژئوگریدی
  • حفاری و تحکیم و پایدار سازی تونل
  • فورپولینگ
  • ارزیابی و پایدار سازی زمین لغزش‌ ها
  • شمع‌ های بتنی درجا ریز و کوبشی و فولادی
  • سپر کوبی
  • تزریق ‌های تحکیمی و تماسی در خاک و سنگ
  • حفاری و تزریق پرده‌ های آب‌بند
  • طراحی و اجرای چاه‌ های زهکش
  • پیش بار گذاری خاک‌ ها جهت تحکیم
  • تراکم دینامیکی خاک ‌های سست
  • مقاوم سازی ساختمان‌ ها و ابنیه راه ‌ها و پل ‌ها

 

انواع روش های گود برداری در عملیات پایدار سازی گود

همان‌طور که اشاره شد، روش‌های گوناگونی برای پایدارسازی گود وجود دارد که شرکت پیمانکار بر اساس شرایط پروژه از آن ها برای اجرای پروژه استفاده می نمایند. به طور کلی، انواع روش‌های پایدارسازی گود شامل چند مورد زیر می‌شود که بنا به شرایط مختلف استفاده از هر کدام مزیت هایی برای طراح و پیمانکار دارد.

  1. گودبرداری با روش شیب مایل و پلکانی (Excavation by Sloping and Benching)
  2. پایدار سازی با روش سازه نگهبان خرپایی (Truss Structure)
  3. پایدار سازی با روش مهار متقابل (Reciprocal Support)
  4. پایدار سازی با روش سپرها (Sheet Piles)
  5. پایدار سازی با روش دیوارهای جداکننده (دیوار دیافراگمی) (Diaphragm Walls)
  6. پایدار سازی با روش شمع (Pile)
  7. پایدار سازی با روش اختلاط عمیق (Deep Soil Mixing)
  8. پایدار سازی با روش تزریق با فشار بالا (Jet Grouting)
  9. پایدار سازی با روش ساخت جزیره‌ای (Island Construction)
  10. پایدار سازی با روش بالا به پایین (تاپ دان) (Top Down Construction)
  11. پایدار سازی با روش میخ گذاری (نیلینگ) (Soil Nailing)
  12. پایدار سازی با روش میل مهار (انکراژ) (Anchor)
  13. پایدار سازی با روش انجماد خاک (Soil Freezing)
  14. پایدار سازی با روش ریز شمع‌ ها (میکروپایل) (Micropile)
  15. پایدار سازی با روش پی بندی و روبندی (Underpinning and Shoring)

 

دلیل دقت در انتخاب شرکت پایدار سازی گود

عموم پایدارسازی های گودبرداری در قسمت های شهری انجام می شود که در این مناطق هنگام گود برداری باید به ساختمان های اطراف توجه نمود که در زمان گودبرداری به آن ها آسیبی نرسد. همچنین اگر در اطراف محل گود برداری سازه های حساسی وجود دارد باید در انتخاب روش گود برداری باید دقت بسیار بالایی به خرج داد تا مقادیر نشست زمین در اطراف گود از حد مجاز فراتر نرفته و هیچ آسیبی به سازه‌ های اطراف وارد نشود.

همچنین مورد حائز اهمیت دیگر هنگام گود برداری توجه به شرایط ژئوتکنیکی منطقه است چراکه هر ساله با توجه به حجم رو به رشد گود برداری‌های صورت گرفته در سطح کشور و به جهت گود برداری ‌های نا مناسب و ریزش دیواره‌ های گود حوادث غیر قابل جبران و ناگواری اتفاق می افتد. که این مسئله در گود برداری های عمیق حساسیت را بیشتر می نماید.

از این رو باید در انتخاب شرکت‌ پایدارسازی گود بسیار توجه نمود. در ادامه به نکاتی که باید در انتخاب این شرکت ها برای انجام عملیات پایدار سازی گود برداری دقت کرد می پردازیم.

اولین مسئله مهم در انتخاب این است که شما به عنوان کارفرما این وظیفه را دارید که بهترین مجری را انتخاب نمایید. این امر پس از بررسی رزومه چند مورد از بهترین شرکت‌ها امکان پذیر است. البته باید شرایط پروژه‌ای که در اختیار دارید را نیز در نظر بگیرید.

با توجه به تجربه کاری و امکانات شرکت ها مسلما" بهترین انتخاب را خواهید داشت.

نکته مهم دیگر اینکه هر چه شرکت متخصص و حرفه‌ای ‌تر باشد مبلغ کار نیز بالاتر خواهد رفت در نتیجه باید متناسب نیاز و وسعت پروژه ‌تان پیمانکار  را انتخاب نمایید و اگر پروژه تان کوچک است سمت شرکت‌ های بزرگ نروید. در هر حال دقت لازم را در انتخاب خود به خرج دهید.

حال که تا حدودی با عملیات پایداری گود برداری و نحوه صحیح انتخاب پیمانکار و شرکت گودبردار مناسب با پروژه آشنا شدید خالی از لطف نیست به شرح چند روش پایدری سازی گود نیز بپردازیم.

 

پایدارسازی به روش نیلینگ یا میخکوبی خاک (Soil Nailing)

در این روش با تسلیح برجای توده خاک و یا نصب کردن میلگرد های فولادی (Nails) در یک سطح شیبدار و محل گودبرداری با فاصله های نزدیک به هم عملیات پایدار سازی انجام می شود.

عموما" میلگرد ها را درون گمانه های حفاری شده بر دیوار خاکی فرو میبرند و با کمک دوغاب از خوردگی میلگرد ها جلوگیری کرده و انتقال نیرو ها بین خاک و میلگرد بهتر انجام می گیرد.

روش نیلینگ مقطعی مسلح پایدار با توانایی نگهداری خاک پشت خود را ایجاد می نماید.

 

مراحل روش اجرای نیلینگ

طی این روش، عموما" میخ‌ ها در کشش عمل می نمایند اما در شرایط خاص، برای میلگرد ها عملکرد خمشی و برشی نیز در نظر گرفته می شود که اثر مسلح سازی میخ با دو عملکرد زیر امکان پذیر می باشد.

  1. افزایش نیروی قائم و در نهایت افزایش مقاومت برشی سطح لغزش در خاک های اصطکاکی
  2. کاهش نیروی رانشی سطح لغزش در خاک های اصطکاکی و چسبنده

بعد از نصب میلگرد های تسلیح، یک دیواره سطحی کم ضخامت، سطح گود را می پوشاند. هدف از اجرای این دیواره را می توان به موارد ذیل نسبت داد:

  • جلوگیری کردن از فرسایش سطحی خاک
  • ایجاد نمودن سطح تمام شده مناسب تر برای ساخت و سازهای احتمالی بعدی
  • افزایش دادن بازدهی عملکرد سیستم خاک تحکیم یافته به ویژه در بخش های نزدیک به دیواره گود

 

این دیوار را به 2 شکل زیر می توان طراحی و اجرا نمود:

  1. طراحی و اجرای موقتی (Temporary)
  2. طراحی و اجرای دائمی (Permanent)

 

مزایای استفاده از روش نیلینگ در پایدار سازی گود:

  • پایدارسازی شیب ها، شیروانی ها و ترانشه ها
  • افزایش ظرفیت باربری
  • محدود کردن تغییر شکل ها با ایجاد حداقل دست‌خوردگی در وضعیت طبیعی زمین
  • اقتصادی بودن

 

پایدارسازی به روش انکراژ یا مهار گذاری (Soil Anchorage):

این روش مشابهت بالایی نیز با روش میخکوبی یا همان نیلینگ دارد که البته تفاوت آن ها در اعمال نیروی پس تنیدگی برای المان تسلیح است. مراحل اجرایی روش انکراژ که مشابه روش نیلینگ است عبارتند از:

  • خاکبرداری مقطعی
  • حفاری گمانه ها
  • نصب میلگرد تسلیح
  • تزریق دوغاب سیمان (در بخشی از طول گمانه)
  • بتن پاشی
  • نصب صفحه سر نیل و مهره

بعد از گذشت زمان مناسب برای عمل آوری دوغاب سیمان، با نصب پایه جک، جک کششی و نیروسنج، نیروی پس تنیدگی تا مقدار مورد نظر طراحی به میلگرد تسلیح و دوغاب اطراف آن اعمال می گردد.

در روش مهار گذاری در صورت لزوم میتوان پوشش دائمی نیز اجرا کرد که این پوشش ها نیز می تواند از انواع ذیل باشند:

  • بتن پاششی
  • بتن پیش ساخته
  • بتن درجا ریز
  • و ...

 

عملیات پایدار سازی گود به روش اجرای شمع (piling)

روش دیگر پايدارسازي گود روش اجراي شمع (piling) است طی این روش در فاصله های مشخصی از هم، شمع هایی اجرا می شوند که مي توانند از انواع مختلف مصالح سازه اي نظير فولاد ،بتن و چوب باشند. البته می توان شمع های بتني را به شکل پيش ساخته يا درجا اجرا نمود.
در این روش، شمع ها فشار جانبي خاك را به شکل تير های يكسر گيردار تحمل مي نمایند. طول گيرداری لازم در قسمت انتهای هر شمع  حدود 0.3h می باشد. عملیات گود برداری بعد از اجرای شمع ها انجام می شود. طی عملیات گود برداری در صورت نیاز شمع ها را در امتداد ديواره گود مهاربندي می کنند.

مزاياي روش اجراي شمع (piling)

  • سرعت بالای عمليات اجرا
  • دست و پاگیر نبودن سيستم اجرا
  • کاهش هزینه اجرای عملیات در حجم های زياد
  • امکان استفاده از شمع ها به عنوان سازه نگهبان دائم (نظير ديوار حائل)يا بخشي از آن
  • استفاده مجدد از شمع هاي پيش ساخته در پروژه هاي ديگر
  • اقتصادی بودن در گود هایی با عمق حدود 5 متر

معايب روش اجراي شمع (piling)

  • کاهش فواصل شمع ها از هم و استفاده از مقاطع سازه ای قوی تر در صورت زیاد بودن ارتفاع گود برداری
  • عدم امکان استفاده از شمع های پیش ساخته در برخی از پروژه هاي شهری، به جهت مشكلات شمع كوبی

 

پایدار سازی گود با روش خرپایی  (construction truss)

برای مناطق شهری مناسب ترین متداول ترین روش اجرای سازه نگهبان روش truss construction است. اجرای این روش در عین سادگی نياز به تجهيزات و تخصص بالايي نداشته و قابليت انعطاف اجرایی بالایی در شرايط مختلف دارد.

این روش از روش های پایدارسازی گود های نیمه عمیق است و طی آن فشار خاک وارد بر دیواره گود به کمک اعضای افقی و مورب به کف گود انتقال می یابد. همچنین می توان اعضای قائم را به شکل فلزی یا بتنی انتخاب نمود اما عموما" اعضای افقی و مورب خرپا فلزی ساخته می­ شوند.

توصیه می شود به جهت پیشگیری از بروز پدیده خرابی پیش رونده در طراحی کلیات و چیدمان اعضای این سازه نگهبان، درجه نامعینی سازه تا حد امکان افزایش داده شود.

به طور کلی در اجرای اين سازه، در ابتدا در محل عضوهای قائم خرپا، كه در مجاورت ديواره گود هستند چاه هايی حفر می شود عمق اين چاه ها برابر با عمق گود به علاوه مقداری اضافه تر جهت اجرای شمع انتهای تحتانی عضو خرپا می باشد.

 

مزاياي روش خرپايی در عملیات پایدار سازی گود

  • مناسب براي عموم گود هاي واقع در مناطق شهری
  • دارای انعطاف بالا از نظر اجرا در شرايط مختلف
  • امكان استفاده مجدد از خرپا
  • روش اجرایی ساده بدون نیاز به تخصص و دستگاه های خاص

 

معايب روش خرپايی

  • سرعت کمتر اجرا، در مقايسه با روش های پيشرفته تر
  • جاگیر و دست و پاگیر بودن خرپا ها
  • احتمال الزامي بودن برداشتن بخشي از خاك با روش های دستی

 

پایدار سازی با روش مهار متقابل  (Reciprocal Support)

این روش از سری روش های پایداری موقت در عملیات پایداری گود برداری است که جهت نگهداری و حفاظت جداره‌ های ایجاد شده از گود برداری و جلوگیری از تغییر مکان ‌های جانبی در گودهایی با عرض کم در مکان های شهری استفاده می شود.

همچنین این روش پایداری برای گود های با عرض کم مناسب و اقتصادی است.

روش مهار متقابل (Reciprocal Support) شباهت ‌هایی بالایی با روش سازه نگهبان خرپایی دارد.

در این روش المان ‌های قائم در داخل شمع‌ هایی به طول بیش از ارتفاع گود قرار گرفته که انتهای آن ‌ها با بتن به صورت گیردار در داخل شمع‌ ها مهار می شود که  این المان‌ های قائم می توانند به شکل پروفیل‌های H شکل یا I شکل و یا مقاطع مستطیلی شکل باشند.

پس از قرارگیری المان ‌های قائم، آن‌ ها را با تیر ها و المان ‌های افقی به شکل سازه خرپایی به هم متصل کرده تا بتوانند به پایداری یکدیگر کمک نمایند.

بهتر است شرایط دو سازه مجاور گود یکسان باشد. طی روش مهار متقابل، دوختن خاک به خاک متقابل است. به همین جهت به این نام خوانده می شود.

شمع های استفاده در این سبک پایداری می تواند به صورت های ذیل باشد:

  • شمع فولادی
  • شمع بتنی
  • شمع سپر
  • شمع دیافراگم

 

این روش در گودبرداری با عرض کم نسبت به عمق گود برداری، در مقایسه با سازه نگهبان خرپایی و دیگر روش های مرسوم  اقتصادی تر و دارای فضای بیشتر برای اجرای سازه اصلی ساختمان است.

 

مراحل اجرای روش Reciprocal Support:

مراحل اجرای این روش به ترتیب ذیل می باشد:

  • نصب اعضای قائم با درنظر گرفتن ریشه گیرداری پایین تر از کف گودبرداری.
  • قراردادن پروفیل مستصیلی، I یا H شکل، مطابق با محاسبات و نقشه‌های اجرایی درون حفره یا کوبیدن سپر و یا اجرای شمع بتنی درجا یا اجرای دیافراگم (بسته به انتخاب نوع عضو قائم)
  • شروع گود برداری تا کمی پایین ‌تر از تراز قرارگیری اولین ردیف اعضای افقی و نصب قیدهای فشاری
  • اجرای مهار متقابل در نقاط دیگری از ارتفاع پروفیل‌ های قائم
  • ادامه گود برداری و به همین ترتیب نصب اعضای افقی و فشاری
  • استفاده از الوار های چوبی یا اعضای مناسب دیگر
  • مهاربندی سیستم مهار متقابل فوق الذکر در جهت عمود بر سیستم قبلی آن

مزایای روش مهار متقابل:

  • سرعت اجرای بالا در گود برداری‌های کم عرض
  • هزینه پایین نسبت به روش های متناظر
  • مناسب برای تونل ‌ها، محل ‌های لوله گذاری و کانال ‌های کم عمق با عرض کم
  • گود برداری و پایدار سازی همزمان
  • اشغال فضای کم در گود برداری‌های با عرض پایین

معایب روش مهار متقابل

  • مناسب برای کارهای موقت
  • اشغال فضای بیشتر نسبت به روش میخ کوبی در خاک
  • نیاز به تیم طراح و مجری متخصص در این زمینه

 

عملیات پایدارسازی گود به روش تاپ دان (Top-Down)

روشی جدید برای پایدار سازی گود است. در این روش امکان اجرای همزمان طبقات روی زمین همراه با پیشروی به تراز زیر پی و انجام عملیات خاکبرداری امکان پذیر می باشد.

در روش تاپ دان همزمان بخش روی سازه که بالاتر از ســطح زمین است همزمان با پیشروی به طبقات زیرزمین و اجرای عملیات گودبرداری انجام می‌شود.

در مواردی ذیل بهترین روش قابل اجرا روش تاپ دان (Top-Down Method) است:

  • سطح آب زیرزمینی بالا باشد.
  • محدودیت فضای عملکرد داشته باشیم.
  • در پروژه ‌هایی که با ترافیک خیابان‌های اصلی تداخل دارند و تاخیر در پروژه به منزله ایجاد مشکلات ترافیکی خواهد بود.
  • در پروژه‌ هایی که امکان اخذ رضایت از همسایه های مجاور محل گودبرداری وجود نداشته باشد.
  • و ...

 

مراحل اجرای روش پایدارسازی تاپ دان (Top-Down):

  1. اجرای دیواره‌های اصلی با استفاده از یکی از تکنیک‌ های دیوار دیافراگمی یا دیوار شمعی درجا
  2. اجرای ستون ‌های میانی سازه زیرزمینی با کمک یکی از تکنیک‌ های دیوار های دیافراگمی، شمع ‌های درجا یا ستون ‌های پیش ساخته
  3. اجرای سقف نهایی سازه زیرزمینی
  4. گود برداری زیر سقف نهایی انجام شده، تا تراز اجرای سقف پایین ‌تر
  5. اجرای سقف پایین ‌تر و اتصالش به ستون‌ ها و دیوار های اصلی با کمک یکی از تکنیک‌ های اتصالات جوشی یا مکانیکی
  6. تکرار مراحل چهارم و پنجم تا رسیدن به تراز اجرای فونداسیون سازه زیرزمینی
  7. و در نهایت انجام زیرسازی‌ های لازم، همچون زهکشی، عایقکاری کف و اجرای فونداسیون سازه زیرزمینی

در اصل ساخت سازه زیرزمینی به روش تاپ دان با تکمیل مراحل حفاری و ساخت فونداسیون به اتمام می‌رسد.

 

معایب محدودیت ‌های اجرای پایدار سازی به روش تاپ دان (Top-Down):

  • ایجاد جداشدگی بین کارگاه زیرزمینی با تجهیزات روزمینی و در نهایت ایجاد محدودیت ‌های دسترسی
  • کندی عملیات حفاری در تراز زیر سقف ‌ها
  • لزوم افزایش عمق و ابعاد ستون‌ های میانی به منظور تامین باربری لازم در زمان ساخت
  • احتمال ایجاد انحراف بیش از حد مجاز در دیوارهای محیطی و ستون‌ها در حین اجرا از سطح زمین
  • نیاز به برخی ماشین ‌آلات خاص حفاری به جهت اجرای دیوار های محیطی و ستون ‌های میانی از سطح زمین
  • لزوم مداوم سیستم تهویه مناسب در طول مدت ساخت به جهت کنترل گاز های سمی تولید شده از ماشین ‌آلات و گرد و غبار حاصل از عملیات گود برداری در تراز های سقف
  • نیاز به سیستم‌ های روشنایی در تمام مدت اجرای عملیات در شیفت ‌های شبانه روز
  • نیاز به پیش ‌بینی تمهیدات لازم به جهت امکان بالا کشیدن ماشین‌ آلات حفاری

 

مزایای استفاده از روش تاپ دان (Top-Down) در عملیات پایدار سازی گود:

  • کاهش نشست خاک در محدوده اطراف باکس حفاری
  • افزایش صلبیت و کاهش حرکات جانبی دیوار حفاظت گود
  • ایمنی بسیار بالا در حین گود برداری و ساخت سازه زیرزمینی
  • عدم نیاز به تهیه، ساخت و نصب استرات ها و سایر سیستم های مهاربندی دیوار حفاظت گود
  • عدم نیاز به تمهیدات ایمنی گسترده مربوط به حفاری‌های عمیق از قبیل نصب نرده و گارد ریل‌های محافظ دور تا دور محدوده باکس حفاری
  • امکان برنامه‌ریزی جهت سه شیفت کاری در طول دوران ساخت و در همه فصول بدلیل انجام کلیه عملیات اجرایی
  • افزایش مساحت محوطه تجهیز کارگاه پس از اجرای سقف اول
  • امکان کاهش زمان احداث سازه زیرزمینی
  • امکان تسریع در شروع عملیات اجرایی تاسیسات مکانیکی و برقی
  • کاهش مدت زمان اجرای سازه‌ های بلند با زیرزمین ‌های عمیق
  • امکان کنترل بالا زدگی ‌های فاز کوتاه مدت در زمان گود برداری

 

پایدار سازی گود به روش دیوار دیافراگمی  (Diaphragm Walls)

عملیات پایدار سازی گود در این روش به صورت پیش ساخته و پس کشیده اجرا می شود. طی روش دیوار دیافراگمی ابتدا حفر را با استفاده از دستگاه های حفاری ویژه محل دیوار نگهبان انجام می شود. همزمان محل حفر شده را به جهت جلوگیری از ریزش خاک با گل بنتونیت و سیمان پر می نمایند.

سپس قفسه پیش ساخت آرماتور های دیوار نگهبان را، در داخل محلی حفاری قرار می دهند. در وهله بعد بتن ریزی دیوار ها انجام می شود.

 

مزایای روش دیوار دیافراگمی

  • سرعت بالای اجرای عملیات
  • درجه ایمنی بالای کار در زمان اجرای عملیات
  • قابل استفاده هم به عنوان سازه نگهبان گود و هم به عنوان دیوار حایل
  • مناسب برای حفاری ها و گود های با طول زیاد

 

معایب و محدودیت های روش دیوار های دیافراگمی

  • هزینه بالا در حجم های کم
  • نیاز به فضای کار زیاد (در زمانیکه از نظر فضای دو طرف دیواره دارای محدودیت باشد، اجرای کار غیر ممکن خواهد بود و یا اینکه عملیات به سختی صورت می گیرد.)
  • نیاز به دستگاه های حفاری ویژه
  • نیاز به نیروهای با تخصص بالا برای کار با دستگاه های مورد نظر و سایر موارد در هنگام کار

عملیات خاکی

اجرای عملیات خاکی در اصل مشمول انجام کار هایی چون خاکریزی و خاکبرداری خاک، پاکسازی و تمیز نمودن بستر منطقه پروژه، همچنین برداشت خاک های نباتی، گودبرداری، کوبیدن خاک است.

اجرای عملیات خاکی طبق روش های ذیل انجام می شود.

 

آماده ‌سازی بستر و زیرسازی آن

برای انجام عمل زیرسازی در ابتدا بر اساس نقشه ‌های اجرایی عملیات خاکبرداری و خاکریزی انجام می شود. اگر برای رسیدن به تراز مورد نظر نیاز باشد تنها خاکبرداری انجام شود این عمل باید تا رسیدن به زمین با مقاومت کافی ادامه یابد.

اما اگر برای رسیدن به تراز نیاز به خاکریزی باشد، برای شروع باید باید خاک های نباتی تا عمق های مناسب برداشته و پس از آن عملیات خاکریزی انجام شود.

نکته حائز اهمیت اینکه

ضخامت قشر های خاکریز، نباید بیشتر از (20) سانتی متر شود. همچنین شیب عرضی سطح پیاده‌رو، باید به گونه ای باشد که آب های سطحی پیاده ‌روها به آسانی روانه جوی ها و .. شوند. این شیب باید مطابق با نقشه‌ های اجرایی باشد اما اگر اطلاعات لازم در دست نباشد حداقل شیب عرضی را (2%) در نظر می گیرند.

 

نکات مهم اجرای عملیات خاکی که در آماده ‌سازی بستر خاکریزی باید به آن ها توجه نمود:

01

نکته

در صورتیکه بستر خاکریزی از جنس ریزدانه سیلیسی یا رسی باشد، باید بستر به عمق حداقل 15 سانتی متر شخم زده شود و با تراکم خواسته شده کوبیده گردد.

02

نکته

اگر بستر خاکریزی از مصالح شن و ماسه باشد، سطح کار با تراکم مورد نظر رگلاژ و کوبیده می شود.

03

نکته

اگر خاکریزی روی سطوح بتنی انجام شود، پیش از اجرای عملیات سطح بتن کاملاً تمیز و مرطوب می شود.

04

نکته

اگر خاکریزی روی سطوح سنگی باشد، ابتدا باید مواد خارجی، سنگ های سست و مواد اضافی دیگر از محل کار، حذف و بعد از مرطوب کردن سطح آن، خاکریزی آغاز گردد.

 

مصالح خاکریزی

مصالح و خاک مناسب خاکریزی، با تأیید قبلی دستگاه نظارت از مصالح حاصل از گود برداریها و خاکبرداری های پروژه به وجود می آیند.

شایان ذکر است همه خاک هایی گروه‌ های هفتگانه A-1 الی A-7 استاندارد M-145 اشتو، خاک های مورد تایید برای خاکریزی هستند. این خاک ها به دو دسته زیر تقسیم می شوند:

  • خاکهای درشت‌دانه گروه A1 ، A2 ، A3
  • خاکهای ریزدانه گروه A4 ، A5 ، A6 ، A7

استفاده از خاکهای فوق ‌الذکر با توجه به شرایط اجرای کار با توجه به عوامل ذیل توسط دستگاه نظارت و در صورت نیاز تأیید آزمایشگاه مورد تأیید کارفرما، تعیین شده و به پیمانکار اعلام می شود.

  • نوع بهره ‌برداری
  • بارگذاری بر روی خاکریز
  • میزان مصالح ریزدانه (گذرنده از الک نمره 200)

خاک های زیر در خاکریزی مردود بوده و قابل استفاده نمی باشند:

  • خاک های گچی
  • خاک های نمکی
  • خاک های نباتی
  • خاک های لجنی
  • خاک های زراعی قابل تورم
  • خاک های زراعی قابل تورم
  • خاک های قابل انقباض
  • خاک های دارای مواد آلی و رستنی ها

تشخیص کیفیت خاک مناسب خاکریزی توسط دستگاه نظارت و در صورت نیاز، آزمایشگاه مورد تأیید سازمان مدیریت و برنامه ‌ریزی کشور و تصویب کارفرما انجام می شود.

خاک های مناسب و مورد تایید برای انواع خاکریز ها به شرح ذیل مورد استفاده قرار میگیرد

  • محل سازه‌ ها
  • راه های دسترسی
  • پر کننده پشت دیوارها
  • اطراف پی ساختمان ها
  • ابنیه فنی
  • حاصل از تأسیسات محوطه
  • کانال های لوله ‌های آب و فاضلاب
  • کابل ‌کشی ها

هرچند در برخی موارد خاص و کار های کوچک این امکان وجود دارد که پشت دیوار ها و سازه‌ های فنی را با مصالح ای چون بتن لاغر و شفته آهکی، پر و اصلاح کرد.

اما در حالت نوع مصالح و روش اجرای کار بر اساس مشخصات فنی خصوصی و دستورات دستگاه نظارت تعیین می شود.

 

در صورتی که الزاماً محل اجرای عملیات پروژه منطبق بر محل خاک های نامناسب بوده و تغییر محل

ساختمان میسر نباشد ، جزئیات تفصیلی اصلاح و تعویض این خاک ها، روش های اجرایی برای دستیابی به

بستری آماده به ابعاد و رقومهای خواسته شده، باید در مشخصات فنی خصوصی قید گردد.

 در صورت کافی نبودن خاک حاصل از عملیات گود برداری یا خاکبرداری پروژه جهت خاکریزی، عدم وجود خاک مناسب در فاصله حمل اقتصادی، می توان با توجه به مشخصات فنی خصوصی و اجازه قبلی دستگاه نظارت از مصالح رودخانه ‌ای نیز استفاده کرد. محدودیت مصالح ریزدانه(مصالح گذرنده از الک نمره 20)در مشخصات فنی خصوصی ذکر گردد.

 

اصلاح مصالح

همانطور که پیشتر اشاره شد برای عملیات خاکریزی طی اجرای عملیات خاکی از خاک های حاصل از خاک برداری استفاده می شود اما اگر با کمبود خاک مناسب مواجه شویم می توان از منابعی دیگر استفاده شود و در این میان باید به انتخاب نوع خاک اصلاحی باید دقت زیادی شود. به طور مثال به هیچ عنوان خاک رس با درصد تورم بالا برای خاکریزی زیر پی یا کف ساختمان ها مجاز نبوده و استفاده از آن در این گونه پروژه ها توصیه نمی شود.

اما در صورتی که مجبور به استفاده از خاک رس قابل تورم باشیم می توان طی عمل اصلاح مصالح، رطوبت را (1%) تا (2%) بیشتر از رطوبت بهینه در نظر گرفته و جهت کاهش حالت خمیری خاک های رس می توان آهک اضافه نمود. به طور کلی موارد زیر در اصلاح مصالح باید توسط آزمایشگاه مورد تأیید کارفرما، تعیین و توسط دستگاه نظارت به پیمانکار اعلام شود:

  • میزان آهک
  • درصد تراکم
  • درصد رطوبت

فواید اضافه نمودن آهک علاوه بر رس در اجرای عملیات خاکی:

  • کنترل پلاستیسیته خاک رس
  • بالا بردن کارایی سیلت و رس با درصد رطوبت بیشتر از میزان رطوبت بهینه
  • کاهش آب آزاد خاک و بهبود مقاومت خاک
  • افزایش ظرفیت باربری خاک

میزان و روش اختلاط و نحوه اجرای اضافه نمودن آهک نیز، باید توسط دستگاه نظارت به پیمانکار ابلاغ شود.

 

خاکریزهای با مصالح ریزدانه

پیش از انجام عمل تراکم در خاکریزی، باید در نظر داشت که مصالح ریزدانه رطوبت بهینه داشته باشند. کنترل این رطوبت طبق روش پروکتور استاندارد صورت می گیرد. رطوبت مورد نیاز در محل قرضه با توجه به نوع مصالح پس از تایید دستگاه نظارت به خاک اضافه می شود و بعد از پخش و حمل کنترل می شود.

همچنین از روش مخروط ماسه مطابق استاندارد (191- T ) جهت اندازه‌گیری وزن مخصوص خاک در محل استفاده می شود. عموما" تعیین رطوبت بهینه و تراکم با روش پروکتور استاندارد انجام می شود اما اگر به روش دیگری صورت گیرد، حتما" باید جزئیات در مشخصات فنی خصوصی ذکر گردد.

در صورت تأیید دستگاه نظارت می‌توان درصد رطوبت را اینگونه در نظر گرفت:

  • در مورد خاکهای چسبنده، (1%) تا (2%) کمتر از رطوبت بهینه
  • در مورد خاکهای قابل تورم، (1%) تا (2%) بیشتر از رطوبت بهینه

عملیات تراکم تا زمانی که به وزن مخصوص مورد نظر برسیم ادامه خواهد داشت. در موارد خاص که با توجه به نوع خاک و مرغوبیت آن تغییراتی در نحوه تراکم یا رطوبت آن مورد نظر باشد ، باید موضوع توسط آزمایشگاه موردتأیید کارفرما، مطالعه و دستورات لازم توسط دستگاه نظارت به پیمانکار داده شود.

خاکریز های با مصالح درشت ‌دانه

میزان تراکم و رطوبت بهینه خاکریزی با مصالح درشت دانه نظیر مصالح ماسه ای، شنی و مخلوط شن

و ماسه باید توسط آزمایشگاه مورد تأیید کارفرما مشخص شود

 میزان تراکم و رطوبت بهینه، با استاندارد ASTM D2049 مشخص می‌ شود.

خاکریز های با مصالح رودخانه‌ ای

میزان تراکم و رطوبت بهینه برای خاکریز هایی با مصالح رودخانه ای، با توجه به نوع مصالح و درصد مواد ریز دانه توسط آزمایشگاه، طی روش آزمایش پروکتور استاندارد مشخص می شود.

 

نکته مهم:

نباید فاصله زمانی زیادی بین  آماده‌ سازی بستر و اجرای عملیات خاکریزی باشد و باید خاکریزی بلافاصله بعد از آماده‌ سازی شروع گردد. اما اگر به هر دلیلی وقفه ‌ای در این کار ایجاد شود، پیش از اجرای عملیات خاکریزی دستگاه نظارت از محل کار بازدید کرده و در صورت لزوم دستور ترمیم و آماده‌ سازی بستر صادر خواهد شد.

 

اگر مراحل بخواهیم اجرای عملیات خاکی را یک جا بیان کنیم بدین ترتیب خواهد بود:

  • پاک کردن و ریشه کنی بستر و حریم راه
  • حفظ و حراست اقلامی که باید نگهداری شوند
  • روش‌ های اجرایی
  • خاکبرداری و خاکریزی
  • جمع آوری خاک‌ های لغزشی و ریزشی
  • خاکبرداری قرضه

 

اجرای عملیات خاکبرداری

از مراحل اجرای عملیات خاکی اجرای عملیات خاکبرداری است.

هدف از خاکبرداری:

  • برداشت مصالح و مواد خاکی، شن، ماسه، قلوه سنگ و غیره برای درست کردن سطحی یکنواخت، شیب بندی
  • آماده سازی محل پی ساختمان، راه های ارتباطی و تامین خاک

موارد مورد اهمیت در خاکبردای :

  • اجرای عملیات با توجه به خطوط و ترازهای موجود و ارائه شده در نقشه های اجرایی
  • انجام کلیه عملیات بر اساس دستور العمل های دستگاه نظارت

نکته مهم در خاکبرداری طی اجرای عملیات خاکی این است که محل پروژه پس از اجرای عملیات خاکی خاکبرداری نباید بیش از 72 ساعت در معرض عوامل جوی و باران می باشد. اگر بنا به هر دلیلی در کمتر از 72 ساعت عملیات اجرایی بعد از خاکبرداری صورت نگیرد، باید دوباره نسبت به کنترل لایه های قبل، اصلاح و تسطیح و حتی رگلاژ سطح کار اقدام نمود.

مشتریان برپایاساز

گروه مپنا
شرکت توانیر
سازمان آتشنشانی
بیمه سامان

2043 2661 021 - 0274 2258 021 - دفتر
0274 114 0912 - همراه
تهران ، پاسداران ، میدان احتشامیه
خیابان حجت سوری، پلاک 24 واحد 12

شبکه های اجتماعی برپایاساز را دنبال کنید.